Celien deelt het meest emotionele moment van het afscheid van haar moeder: ‘Dat was zó typisch mama’
Het was muisstil in de kapel in Merksplas toen Celien Hermans naar voren stapte. Honderden aanwezigen luisterden ademloos naar haar woorden. Wat volgde, werd door velen omschreven als het meest aangrijpende moment van het afscheid van Margriet Hermans.
Met een trillende maar moedige stem begon Celien:
“Ik heb mezelf weer iets aangedaan…”
Ze verontschuldigde zich bij mensen die mogelijk geen uitnodiging hadden ontvangen of op wie ze niet had kunnen antwoorden tijdens de moeilijke periode. Maar dat was slechts het begin van een toespraak die niemand onberoerd liet.
💔 De woorden van Margriet die iedereen deden huilen
Tijdens haar speech haalde Celien de iconische afscheidsgroet van haar moeder aan:
“Salut hè, mannen!”
Slechts drie woorden, maar ze brachten een golf van emoties teweeg. Het was jarenlang Margriets herkenbare manier om afscheid te nemen van haar publiek.
Volgens Celien bracht haar moeder zelfs tijdens haar afscheid opnieuw mensen samen.
“Mama, ik ben er vrij zeker van dat dit jouw best bekeken tv-programma, optreden of acte de présence ooit is.”
😢 Het moment waarop Celien haar emoties niet meer kon verbergen
De sfeer werd nog emotioneler toen Celien zich rechtstreeks tot haar vader Frank richtte.
“Mamaatje, onze papa ziet jou zo ontzettend graag. Hij heeft al zijn moed bij elkaar geraapt om hier vandaag te staan.”
Veel aanwezigen hielden het op dat moment niet meer droog.
🕯️ De moeilijke beslissing waar Margriet voor stond
Celien sprak ook openhartig over het moment waarop haar moeder te horen kreeg dat ze ongeneeslijk ziek was.
Volgens haar was Margriets eerste reactie:
“Hoe kan ik euthanasie aanvragen?”
Celien benadrukte dat dit geen impulsieve beslissing was.
“Het was geen lichtzinnige keuze. Het was de juiste keuze, mama. Verder afzien was geen optie.”
Die woorden maakten diepe indruk op iedereen die aanwezig was.
❤️ “Jij was mijn alles”
Toen Celien terugblikte op de laatste momenten van haar moeder, werd de emotie opnieuw voelbaar.
Zelfs in haar laatste uren bleef Margriet haar liefde tonen.
Een kus voor haar man. Een knipoog naar familieleden.
Daarna richtte Celien zich opnieuw tot haar moeder:
“Jij was mijn allerbeste vriendin. Mijn klankbord. Mijn anker. Jij was en bent mijn alles.”
Met gebroken stem vervolgde ze:
“Als kind zegt iedereen dat zijn mama de beste is. Maar mijn mama was écht de beste.”
👏 Staande ovatie voor Margriet Hermans
Aan het einde van haar toespraak gaf Celien toe dat ze nog niet wist hoe haar leven zonder haar moeder verder moest.
“Ik ga je zo ontzettend hard missen. Maar het komt goed, want jij hebt mij sterk gemaakt.”
Vervolgens vroeg ze iedereen om nog één keer recht te staan.
“Dames en heren… Margriet Hermans!”
Meteen daarna barstte zowel binnen als buiten de kapel een langdurig applaus los. Honderden mensen stonden recht voor een laatste eerbetoon aan de vrouw die zoveel harten had geraakt.
Het was meer dan een uitvaart.
Het was een indrukwekkend afscheid van een vrouw die generaties heeft geraakt en die nooit vergeten zal worden.
