Hij trouwde met de vrouw van wie hij hield en nam daarna voorgoed afscheid: het hartverscheurende drama van Marnick (34)

“De spoedarts wenste hem veel sterkte. ‘Allez nu, denkt die dat ik doodga?’, reageerde Marnick.” Een dag voor Margriet Hermans (72) bekendmaakte dat ze aan een neuro-endocrien carcinoom lijdt, overleed de 34-jarige Marnick Jansen aan dezelfde kanker. Amper vier maanden eerder kreeg de sportieve leerkracht uit het Limburgse Herk-de-Stad, die even voordien nog een marathon liep, die diagnose. Maar chemo, immuuntherapie en zijn enorme strijdvaardigheid mochten niet baten. Zijn kersverse echtgenote Julie – mama van hun 2-jarige zoontje – en vader Carlo vertellen. “Eigenlijk heeft hij geen eerlijke kans gehad.”

We keren terug naar januari dit jaar. De kerstvakantie is net gedaan, ‘meester Marnick’ (34) uit Herk-de-Stad staat voor de leerlingen van het vierde leerjaar in vrije basisschool Wegwijs in Halen. Marnick is een sportieve Limburger, die amper twee maanden voordien in minder dan drie uur een marathon wist uit te lopen. Een sfeermaker ook, die ooit nog deel uitmaakte van het dj-duo Party Granny’s, waarbij hij samen met zijn beste vriend in de huid – en de outfit – van twee muziekliefhebbende omaatjes kroop.

Maar die dag in de klas voelt Marnick zich niet goed. Hij kampt al langer met hevige buikpijn ter hoogte van zijn lever en hoewel hij in eerste instantie aan galstenen heeft gedacht, vreest hij nu dat er meer aan de hand is.

“Hij wilde naar de spoed gaan”, vertelt zijn vader Carlo. “‘Dat klopt niet’, dacht ik toen. ‘Als Marnick al naar de spoed wil gaan, dan moet het al serieus zijn.’ Ik ben hem gaan ophalen op school en we zijn meteen doorgereden.” Marnick krijgt daar niet veel later te horen dat hij die nacht in het ziekenhuis mag spenderen. Er lijkt toch iets aan de hand te zijn met zijn lever en de dokters willen graag eerst nog wat testen en scans doen. “Ik weet nog dat de spoedarts hem veel sterkte wenste. ‘Allez nu, denkt die dat ik doodga?’, reageerde Marnick nog. Maar het bleek toch serieuzer te zijn dan we dachten.”

Dik trouwfeest? Volgend jaar

Een dag later krijgt hij zijn diagnose: neuro-endocrien carcinoom, een zeldzame en vooral agressieve kanker. “Ja, dan stort je wereld in…”, vult Julie, de kersverse vrouw van Marnick, aan. De twee stapten namelijk eerder deze maand nog in het huwelijksbootje. “Ik heb dat altijd wat tegengehouden. ‘We zullen wel zien’, dacht ik, maar Marnick wou heel graag trouwen. Volgend jaar zouden we een dik feest geven voor iedereen… Maar bij de diagnose sta je daarna dan, als jong koppeltje met een zoontje van 2 jaar. Dat is onwezenlijk.”

Van kwaad naar erger

“Ze hadden het beter aan mij gegeven”, zucht haar schoonvader. “Ik ben 65 jaar, ik heb een heel leven gehad, maar voor hem begon het pas.”

Toch maakt de wanhoop – vrijwel meteen na het horen van de hartverscheurende woorden – plaats voor strijdvaardigheid. Marnick wil vechten voor het leven dat hij met Julie aan het uitbouwen is en dus begint hij met chemo. Die lijkt in eerste instantie aan te slaan, “maar een week of twee erna leek het tien keer zo erg te zijn”, vertelt Carlo. In de maanden die volgen, ondergaat Marnick nog twee kuren die uiteindelijk worden ingeruild voor immuuntherapie, maar eigenlijk gaat het van kwaad naar erger.

“Op het einde zag je hem elke dag meer en meer achteruitgaan. Dat was verschrikkelijk. Zo jong”, zucht zijn vader. “Eigenlijk heeft die jongen totaal geen kans gehad. Hij heeft vier maanden gevochten en alles geprobeerd wat kon, maar hij heeft geen eerlijke kans gehad.”

Marnick Jansen overleed op maandagochtend 18 mei in het bijzijn van zijn familie in het ziekenhuis.

“Ik heb ons zoontje verteld dat papa een sterretje is. Het ambetante aan de zomer is nu wel dat het alleen ‘s nachts echt donker is, maar dan slaapt hij, dus hij heeft nog geen sterretje gezien. Hij wijst wel naar de hemel en dan vraagt hij ‘papa daar?’. We zijn nu al elke dag op het kerkhof geweest en dan wijst hij ook naar boven, maar ook naar beneden naar zijn graf, dus dat snapt hij niet”, vertelt Julie.

“We zullen hem missen”, zucht Carlo. Hij heeft die woorden nog maar net gezegd of hij verbetert zichzelf al. “We missen hem nú al enorm. Ik denk dat ik om de vijf minuten aan hem denk. Bij alles denk ik aan hem. Als ik Julie zie of hun zoontje… Het is verschrikkelijk.”

Een dag na het overlijden van Marnick kregen Julie en Carlo, net zoals de rest van Vlaanderen, te horen dat tv-persoonlijkheid Margriet Hermans (72) tegen diezelfde kanker vecht. “Ik denk dat ik in een uur tijd een stuk of zeven of acht meldingen van nieuwsartikels over die kanker binnenkreeg”, vertelt Carlo, terwijl hij stil met zijn handen in elkaar naar de tafel staart.

200 mensen per jaar

De familie hoopt nu vooral dat er meer wetenschappelijk onderzoek volgt naar neuro-endocrien carcinoom. “We hoorden dat er jaarlijks zo’n 200 mensen getroffen worden in België. Dat is misschien niet veel, maar die zeldzame kankers doen evenveel pijn, hoor. Marnick heeft geen kans gehad, maar er zijn nog andere mensen en die verdienen niet wat wij hebben gezien. Die laatste maanden, hoe dat ging met die jongen, dat wensen we niemand toe”, zeggen ze. “Marnick heeft genoten van zijn leven, maar het is hem abrupt afgenomen en zo had het niet moeten zijn.”