Familie Verleg slaat grote stap: onverwachte emigratie en mysterieuze eerste dagen met baby Odin — wat gebeurt er echt?

‘De week is voorbij gevlogen’, schrijft de familie. ‘Odin is nu precies een week oud en wat genieten wij van hem.’ Vooral de andere kinderen zijn dol op de nieuwste aanwinst. Ze willen hem het liefst de hele dag knuffelen en aaien.

Dochter Rosaline neemt daarbij een bijzondere rol op zich. Zij fungeert volgens haar ouders als een soort tweede moeder en helpt graag mee met vasthouden, luiers verschonen en informeren hoe het met Odin gaat, zowel ‘s ochtends als na schooltijd.

Ook moeder Verleg voelt zich naar eigen zeggen verrassend goed. De bevalling verliep vlot en zonder complicaties, wat haar herstel ten goede is gekomen. Daarnaast groeit Odin als kool. Hij wordt op verzoek gevoed en bleek bij de eerste controle al ruim boven zijn geboortegewicht te zitten. Inmiddels tikt hij bijna de vier kilo aan.

De Verlegjes hebben geen kraamhulp gehad. ‘Maar eigenlijk hadden we dat ook niet echt nodig’, klinkt het nuchter. ‘Het is gelukkig ook niet onze eerste baby.’ Bovendien kregen ze hulp uit onverwachte hoek: vrienden zorgden voor een flinke voorraad avondeten, zodat koken geen prioriteit hoefde te zijn. ‘Dat was zo fijn’.

Odin wordt door de familie omschreven als een rustige en relaxte baby, die ‘s nachts al drie tot drieënhalf uur tussen de voedingen laat. Dat geeft ook zijn ouders de ruimte om voldoende rust te pakken. ‘Wij zijn dus al met al heel blij met hoe het gaat’, concludeert de familie.